

علی موحّدی نوجوان نوزده ساله که از حدود پنج سال پیش
در کلاسهای من در انجمن خوشنویسان قم ثبت نام و مشق خط کرد، با کوشش و جدّیّت موفّق شد در آزمون اردیبهشت ۸۸ مدرک ممتازش را اخذ کند. این پست اختصاص دارد به درج چند نمونه از خطوط علی موحّدی در موضوع چلیپا و کتابت.
قطعه / سیاهمشق ابداعی رضا شیخ محمّدی
شعر : در شب عیدم پریرخ بیحجاب آمد برون
ماه میجستند مردم، آفتاب آمد برون
تاریخ تحریر : شهریور ۸۸ / شب عید سعید فطر
تذهیب و ترصیع : محسن مرادی (رشت)
موادّ بکاررفته در تذهیب :
سنگهای قیمتی لاجورد و شنجرف. طلای ۲۴ عیار سفید و زرد
ابروباد : دستساز (بابک حجازی / انجمن خوشنویسان کرج)
پاسپارتو : چوبپنبهای
اندازهء اصلی : ۲۷x۱۸سانتیمتر


بر این باورم که صافنویسی، رواننگاری و تندنویسی در شمار پارامترهایی در نگارش خطّ نستعلیق است که تنها در صورتی میتوان از آنها به عنوان نقطهقوّت یاد کرد که تواءم با اجرای نمکین، مغزدار و صحیح مفردات و ترکیبها باشد. سرعت و چابکی دست گرچه حاکی از اعتماد به نفس و جسارت هنرمند و رهایی او از شک و دودلی در اجراست و در اجرای صحنهای و زنده نیز ناظران هنرنمایی هنرمند را خوش میآید، ولی این جذبه و جلوه اغلب زودگذر است. اگر چابکدستی هنرمند تنها به صفای صوری محصول دست و پنجهء او منتهی شود، در درازمدّت امتیازی محسوب نمیشود و اینجاست که یک اجرای تواءم با تاءمّل و مکث مقبولیّت ماناتری مییابد.
تاریخ قبلی پست: شنبه دوم آبان 1388ساعت 23:40
از آنجا که کامنتگذاری دروغین به اسم من در پست قبل فزونی گرفته و فضا را مشوّش کرده بود، موارد مزبور حذف شد. چند کامنت هم به لحاظ عدم رعایت برخی چارچوبها وگذر از خطوط قرمز دیلیت گردید. کاربران کنجکاو و اهل تحقیقی که بخواهند کامنتهای محذوف را ببینند و به تکنیکهایی که برخی افراد ناشناس بدان متوسّل میشوند تا خودشان را به جای شیخ جا بزنند، واقف گردند،میتوانند فایلهای حاوی کامنتهای محذوف را دانلود کنند.

به رغم تصوّر موجود در خصوص محدودیّت هنرمندانی که در عرصهء هنرهای سنّتی از نوع شرقی کار میکنند و بستهبودن دست و بال آنان برای خلاّقیّت، به نظر میرسد حتّی اگر در خصوص اجرای اجزا و عناصر هنری سنّتمدار چون نستعلیق، ملزم به وفاداری به اصول و ضوابط باشیم، باب ابداع در ترکیب و کمپوزیسیون مفتوح است. دو اثری که در این پست تقدیم شده است، تحریر بیت حضرت حافظ شیرازی به خامهء دو خوشنویس یکی از عصر و عهد قاجار و دیگری از دورهء معاصر است. در اجرای دوم با آنکه در خصوص مفردات و واحدهای ساختمانی هنر خوشنویسی و حتی مضمون انتخابی برای نگارش، نوگرایی نشده است، ولی حاصل کار، خاص و جدید مینماید. بیتی که دو خوشنویس برای کار هنری برگزیدهاند، این است:
در حشمت سلیمان هر کس که شک نماید / بر عقل و دانش او خندند مرغ و ماهی
رضا شیخ محمّدی اجرای دیگری هم از این سیاهمشق تجربه کرده است که اینجا مشاهده میکنید.







